merhabalar..

Başlangıçları sevmiyorum aslında.. Zor ya ik cümleyi kurmak. Sonra devamını getirceksin bilmem ne bi ton iş arkadaş.. En sevdiğim yer gelişme kısmı.. Anlattıkça anlatıyor insan orada. Dökülüyor kelimeler bir bir. Ama  her gelişmenin birde sonuç kısmı var ki sormayın işte orayı.. Büyük sıkıntı...
Şimdi kendimi anlatmam gerekiyor değil mi? off nerden başlasam bilmiyorum aslında. şöyleki doğduğumdan beri aynı şehirde yaşamayı başarabilen  nadir insanlardan biriyim. hiç küsmedim bu şehre.. Hiç bırakıp gitme hayalleride kurmadım. Mutluyuz ya biz.. Sonra üniversite falan da bu şehirde.. Arkeoloji okuyorum ben. Yapmayı en sevdiğim şey bu.. Deliler gibi araştırmıyorum. Ama merak ettiğim her sorunun cevabını buluyorum. Mesela bundan 3 sene önce Denizli' de bir kazıya gitmiştim. İlk kazı deneyimimdi. Denizlinin bir ilçesinin köyünün bir dağında 2 ay yaşadık. Telefonlar çekmiyordu. Televizyon, gazete ne gezer.. Ama hayat öyle bile güzeldi. Çünkü işin ucu arkeolojiydi arkadaş. Sabah güneşi biz doğururduk arazide.. Sonraki sene Balıkesirin Altınoluk ilçesinde bir kazıya katıldım. Ben hayatımda bu kadar fazla zeytin ağacını bir arada görmemiştim. Yediğim zeytin yağınında haddi hesabı yok tabii.. Şimdi o zeytinyağının bana kazandırdığı kilolarla savaşıyorum.. Balıkesirden sonra baya bi uzaklarlara yol aldım. 5 ay Avusturya/Viyana' da yaşadım. Değerli okulumun bana sunduğu her türlü yurtdışı imkanını sömürmek amacıyla ilk yolum Viyana oldu. İyi ki de olmuş.. Çok değerli zamanlar, çok değerli insanlar kazandım. Kaybettiklerimde oldu.. Benden gidenler, eksilenler.. Ama değerdi.. Viyanadan dönüşüm muhteşem oldu gerçekten.. yepyeni bir ben, yepyeni bir dünya getirdim oralardan.. Sonraki durak hayallerimin şehri Efes antik kentiydi. 1 buçuk ay çalıştım. Müthiş bi tecrübeydi. Tekrarını yaşamak adına şimdi halen çalışmaktayım. Sonra uzuuuun bir tatil yaptım. Koca bir yaz yazlık ve ev arasında geçti. Pek sevgili nişanlımda iş hayatına atılınca bu yoğun temponun ardından uçsuz bucaksız bi boşluğa düşüverdim. Ve kendimi pazartesi başlıcak olduğum yeni işimde buldum. Şimdi yapacak olduğum işin kariyerimle, hayellerimle uzaktan yakından alakası yok.. Ama hayat insanı bazen hiç ummadığı yerlere sürükleyebiliyormuş. Öğrendim. İzmirin seçkin alışveriş merkezlerinden biri olan Forum Bornovada pek bi isim yapmış bir tekstil firmasında çalışmaya başlıyorum ve içimde garip bi heyecan var.. İşte özetle bunlar geçti başımdan.. Eksikleri olmayan aksine bazen fazlaları olan bi hayatım var.
Galiba geldik sonuç bölümüne.. Ne yazsam ne desem de bitirsem bilemedim. Zaten "son"lar hiç işime gelmiyor. O yüzden takiplerinizin devamını diler bi sonraki bloğumda görüşmeyi temenni ederim sayın seyirciler..